Suakin-Ras Abu Soma in Egypte dag 6

In de loop van de dag komt er een bruikbare wind uit het zuidoosten. Die zagen we even niet aankomen bij de voorspellingen. Het is heerlijk zeilweer, waarbij het grootzeil volledig is uitgeboomd en vast staat op de bulletalie en de yankee te loevert staat op de spinakerboom. Wel moeten we af en toe gijpen omdat de wind nog al veranderlijk is van richting. Het gaat op een bepaald moment echter zo hard, dat we besluiten het grootzeil meer te reven omdat we anders te vroeg aankomen.

Onze ankerplek bij Ras Abu Soma, uitstekende ankergrond.

Met het grootzeil op het 3e rif en de yankee grotendeels weggedraaid zeilen we rustig de nacht door. Als ik lig te slapen draait de wind binnen een paar seconden naar het westen en moeten we de stand van de zeilen aanpassen. De spinakerboom bergen we op. Later draait de wind nog verder zodat we scherp aan de wind moeten gaan zeilen. De laatste uren is het even aanpoten op deze koers met 15-20 kn wind op kop. Van slapen komt niet veel meer. De laatste mijlen varen we op de motor naar onze eindbestemming, Ras Abu Soma. Een heerlijke baai met hotels, resorts, een golfbaan en volop watersport activiteiten. Helaas mogen wij niet aan land omdat we niet ingeklaard zijn. Niet veel later ligt het anker diep in de zandgrond.

Positie                    : 13°25.668’N 042°40.148’E
Log                        : 28.345 nm (104 nm gezeild)
Motoruren              : 817,7 h
Tijd                        : 08:20 uur LT 06:20 uur UTC

Voor de statistieken van de 2e etappe van deze tocht:

Gezeilde afstand                 : 481 nm
Aantal motoruren               : 46,2 h
Reisduur                             : 4 dagen, 2 uur en 35 minuten
Gemiddelde snelheid          : 4,86 NM
Aantal gevangen vissen       : 1
Aantal verspeelde lures       : 0

Suakin-Ras Abu Soma in Egypte dag 5

Vandaag was er haast geen bruikbare wind en hebben we dus grotendeels op de motor gevaren. Af en toe kon er wat gezeild worden, maar het hield niet over. Via de SSB-radio hebben we weersinformatie binnengehaald. De harde windvoorspelling aan het einde van de reis is wat afgezwakt en komt ook iets later. De laatste 24 uur kunnen we waarschijnlijk weer volop zeilen.

Woorden schieten hier te kort.

's-Morgens hebben we bezoek gehad van een klein groepje dolfijnen. Ondanks een omweg van 58 nm, omdat we de eerste twee dagen volop gezeild hebben, varen we nu weer midden in de groep. De Zwerver ligt achter ons en de andere twee voor ons. We zien ze op de AIS en we spreken elkaar via VHF-kanaal 69. Voor het diner eten we gebakken vis. De nacht verloopt verder rustig. Tijdens mijn tweede wacht komt de zon op, zelden heb ik zo'n mooie zonsopkomst gezien. Als ik 'na mijn 2e slaapperiode wakker wordt is het opnieuw een stralende dag.

Positie                    : 25°22.534’N 034°58.501’E
Log                        : 28.254 nm (116 nm gevaren, nog 104 nm te gaan)
Motoruren              : 811,1 h (21,1 uur motor gebruik)
Tijd                        : 09:00 uur LT 07:00 uur UTC

Suakin-Ras Abu Soma in Egypte dag 4

Deze dag is relatief rustig verlopen, We moesten, terwijl we op de motor voeren, één keer uitwijken voor twee achter elkaar aanvarende vrachtschepen. Door de koers iets te verleggen en het toerental wat terug te nemen, konden we ze voldoende ruimte geven. Vandaag konden we 10 uurtjes zeilen, de rest hebben we op de motor moeten varen omdat er haast geen wind was. Wel hebben we de zeilen laten staan zodat deze ondersteunde bij het varen op de motor. We proberen al zeilend er alles uit te halen wat er in zit, wat soms best wel een uitdaging is.

Een mooie vrouwelijke Mahi Mahi. Bij mannetjes is de kop
meer geblokt, dus vierkanter,

Vandaag hebben we gevist en een mooie Mahi Mahi gevangen, groot genoeg om er twee dagen van te kunnen eten. Sonja dacht dat ons kunstaasje boven het water uitkwam omdat er wat glinsterde Bij nader inzien bleek het deze Mahi Mahi te zijn die er waarschijnlijk al enige tijd aan hing. Het binnenhalen ging dan ook heel gemakkelijk. Voor de warme maaltijd heb ik pannenkoeken gebakken van 300 gr bloem en de rest van de ingrediënten zoals eerder vermeld in ons Blog. Hiermee kon ik 8 pannenkoeken bakken. Drie teveel dus. Volgende keer start ik met 200 gr. bloem. We zijn zeilend de nacht in gegaan. Helaas draaide de wind halverwege de nacht en ging pal tegen staan met 4-6 kn. We hebben de motor gestart en zo verder gegaan. Toen ik 's-morgens wakker werd was het opnieuw een stralende dag met 4-6 kn uit het Noordwesten.

Positie                    : 23°44.184’N 036°03.846’E
Log                        : 28.156 nm (127 nm gezeild, nog 220 nm te gaan)
Motoruren              : 790,0 h
Tijd                        : 09:00 uur LT 07:00 uur UTC

Suakin-Ras Abu Soma in Egypte dag 3

De Incentive zeilt vlak achter ons als we vertrekken.

Vandaag beginnen we aan de tweede etappe naar Ras Abu Soma, één van de vijf ankerplekken die we in Egypte mogen aandoen zonder in te klaren. Een afstand van 422 nm die, gezien het feit dat wij gaan zeilen en moeten opkruisen, wel wat langer zal gaan worden. We willen proberen zo veel mogelijk te zeilen om op die manier brandstof te besparen. We zijn al vroeg uit de veren en om 05:45 uur is het anker opgeborgen en varen we de ankerbaai uit. Met vier zeiljachten op een rij zijn we onderweg. De eerst 15 nm voert ons tussen diverse riffen door. Gelukkig zijn er boeien geplaats bij de riffen zodat je weet waar de riffen liggen. Omdat de wind, zeer onverwacht, uit de goede hoek komt, zijn niet veel later het grootzeil gehesen en de yankee uitgerold. We zeilen tussen de riffen door, alles is bezeild, wat een cadeautje.

De Ikinoo wordt gestuurd door de windvaan, beter en
koers vaster zouden wij het niet kunnen.

Als we eenmaal de eerste 15 nm gezeild hebben en we op open zee komen, komt de wind even later uit de richting die voorspel is. Wij zeilen verder en we zien de Rosa II direct bakboord uit gaan langs de kust. De Zwerver en de Incentive volgen ons nog een tijdje. Na een aantal uren haakt de Incentive af en gaat overstag richting de kust. Een aantal uren later volgt de Zwerver. Wij blijven door zeilen en steken zelfs enige tijd de scheepsvaartroute over. Al zeilend gaan we rustig de nacht in, waarbij we continu opletten op de
windrichting om optimaal gebruik te kunnen maken van de wind om meer noordelijk te komen. Midden in de nacht is er te weinig wind om te zeilen en moeten we een paar uurtjes op de motor varen. Als ik 's-morgens wakker wordt zijn we opnieuw aan het zeilen. Het is opnieuw een prachtige zonnige dag.

Positie                    : 22°31.439’N 037°49.558’E
Log                        : 28.054 nm (134 nm gezeild in 15 uur, nog 347 nm te gaan)
Motoruren              : 775,4 h
Tijd                        : 09:00 uur LT 07:00 uur UTC

Suakin-Ras Abu Soma in Egypte dag 1 en 2

Nadat we de Ikinoo volledig hebben volgegooid met diesel, water en de voorraden groente en fruit hebben aangevuld, wordt het tijd om Suakin te verlaten. Langer in deze trieste omgeving blijven heeft geen enkele zin. Opnieuw vertrekken de drie zusterschepen van Koopmans sr., te weten de Zwerver, de Incentive en de Ikinoo, gezamenlijk voor een tocht van 590 nm naar een ankerplek in Egypte genaamd Ras Abu Soma. Wij willen niet in Egypte inklaren omdat dit ons us$1.000 per boot kost. Zodoende kunnen wij niet aan land gaan. Wel zijn er een vijftal ankerplaatsen toegewezen waar we het anker mogen uitgooien voor een rustperiode of om slecht weer te ontwijken. Ras Abu Soma is de eerste ankerplek vanaf de grens met Sudan, waar we mogen ankeren. Het ligt vlak bij de ingang van de Golf van Suez. Vanaf de ankerplek is het nog 200 nm tot aan de ingang van het Suezkanaal. Omdat dit een berucht stuk zee is, zijn hier nog eens vier ankerplekken toegewezen om te kunnen schuilen voor de harde noorderwind. We besluiten deze route van 590 nm op te delen in twee etappes.

De prachtige baai van  Marsa Inkeifal.

De eerste voert ons naar Marsa Inkeifal, een mooie baai 110 nm vanaf Suakin. Deze baai geeft, door zijn vorm, veel beschutting tegen golven bij harde wind. Om 09:00 uur is het anker opgeborgen en zijn we onderweg. Eerst verlaten we heel voorzichtig de ankerbaai door terug te varen over de track die we op de heenweg hebben gemaakt. Omdat er in het geheel geen wind is, varen we op de motor naar het noorden. We varen met een snelheid van 4,0 - 4,5 kn zodat we niet te vroeg aankomen. Zo'n 11 nm voor de ingang van de ankerbaai, ligt een rif waar we overheen moeten varen. Op de kaart ziet het eruit als een onneembare passage. We hebben echter een track van een zeilschip welke dit in 2019 heeft gedaan en gemeld heeft dat er overal 20 meter water is. Bij daglicht naderen we deze plek en varen er voorzichtig met 3,0 kn overheen. Er zijn 2 boeien geplaatst zodat je weet waar het rif start en waar eindigt. Gelukkig gaat alles goed en varen we verder naar de ankerbaai. Twee uur later liggen we voor anker in Marsa Inkeifal.

Positie                   : 20°46.891’N 037°10.260’E
Log                        : 27.928 nm (120 nm gevaren, nog 480 nm te gaan)
Motoruren             : 771,5 h
Tijd                        : 10:30 uur LT 08:30 uur UTC

Deze eenvoudig tent bied bescherming tegen wind en zand.

We liggen in de baai met 4 zeiljachten, ook het Duitse zeiljacht Rosa II is hier voor ons al aangekomen. 's-Middags gaan we met z'n allen naar de kant, waarbij de dinghy van de Rosa II als taxi wordt gebruikt. Gezamenlijk maken we een wandeling rond de ankerbaai. We treffen een soort tent aan, waarvan wij denken dat deze is gebouwd door vissers die hier zijn blijven overnachten. Met wat takken en plastic is er een soort tentje gebouwd waarin ze beschermd tegen de zon en de wind kunnen liggen. In het zand liggen allerlei gebruiksvoorwerpen zoals een lepel, vork en een plastic fles.

Voor ons is het de eerste keer dat we wilde kamelen zien.

Als we doorlopen zien we ook een groep wilde kamelen, die op zoek zijn naar voedsel. Wat een prachtige ervaring om dit te mogen zien. Als we dichterbij komen zien we ze in geen velden of wegen meer. Tot onze verbazing groeien er in deze woestenij nog planten, waarbij we er één aantreffen die bloeit, hoe bijzonder. We hebben vanaf de kant trouwens een mooi uitzicht op de drie Koopmans boten. Aan het einde van de middag verzamelen we ons op de Zwerver voor een sundowner en om overleg te plegen over het vervolg van de reis. Er staat namelijk bruikbare wind voor de eerste 24-36 uur met daarna weinig

Prachtig dit kleine plantje dat bloeit en weet te overleven in
deze woestenij

wind. Het probleem zit hem in het staartje, er wordt namelijk 25-35 kn verwacht uit het noorden, dus pal op de neus. Daar willen we niet in belanden, dus er is een beperkt tijdslot om de volgende ankerplek te bereiken. Wij hebben als enige het plan om zo veel mogelijk te zeilen, de anderen verkiezen om op de motor te varen en langs de kust te blijven, ondanks de 15 - 18 kn wind die er staat. Daar voelen wij niets voor, dat gevecht tegen wind en golven, die je ook nog eens regelmatig stil doen laten vallen. We zullen het morgen wel zien als we eenmaal onderweg zijn.

De drie Koopmans zusters, de Zwerver, links onder, de Incentive links boven en de Ikinoo rechts.

Suakin in Sudan

De haven van Suakin met de gekapseisde boot.

Sawakin, ook wel Suakin genoemd, is een havenstad in Sudan. Tot in de 19e eeuw was het een welvarende stad en haven. Zodra de Engelsen echter de port of Sudan bestempelden als de meest belangrijke haven, ging het in deze stad hard achteruit. Rond 1920 was Suakin al een sterk vervallen stad, iets wat inde eeuw daarna alleen aar erger is geworden. Als wij aan de wal gaan beleven we de grootste cultuurshock zoals we die nog niet eerder meegemaakt op onze reis rond de wereld. Bij de aankomst in de zeehaven van Suakin, zie je aan bakboord zeeschepen liggen, waarbij er ook één is omgeslagen en gezonken.

De ankerplek bij Suakin, aan de bovenzijde is duidelijk de 
nauwe doorgang tussen het rif en het eiland zichtbaar.

Deze ligt er omdat niemand de verantwoording neemt om deze weg te halen. De schepen zijn oud en vervallen en dienen voor het vervoer van geiten. Als je dit deel van de haven bent gepasseerd komt het spannendste deel. We moeten met de Ikinoo tussen een rif en het eiland van het oude Suakin door, een passage van 20 meter breed. Als we er eenmaal doorheen zijn, komen we op de ankerplek aan. In eerste instantie gooien we ons anker uit vlak bij een ondiepte. We krijgen het echter aan de stok met een oude Amerikaan die vindt dat wij te dicht bij zijn boot liggen. We halen onze schouders op en verplaatsen de Ikinoo wat verder naar achteren.

Een lokale visser komt terug van zee. Dit soort bootjes heeft 
geen motor, alles gebeurd roeiend of zeilend.

Even later liggen we vast als een huis. Als we naar de kant kijken in de richting van het oude Suakin, zien we niets anders dan ruïnes, het lijkt wel of dat we hier in een oorlogsgebied zijn beland. Geen huis staat meer overeind. Allen twee minaretten staan er nog. Al snel komt onze agent met zijn dinghy naar ons toe gevaren. Voorzichtig stapt hij aan boord, aangezien hij één been heeft die voorzien is van een prothese. Het invullen van de papieren is snel geregeld. We geven hem ook 2 pasfoto’s mee voor de “Local Shore Pass” of wal pas, een pas die je altijd bij je moet hebben als je aan land gaat. Hij neemt ook bestellingen in ontvangst voor diesel en water. Wij bestellen direct 160 liter diesel bij hem.

De walpas die wij kregen.

Een aantal uren later brengt hij onze paspoorten met een visumstempel terug, tezamen met de wal passen. Wat de functie van deze laatste is weten we nog steeds niet, er is geen instantie die er naar vraagt. Ook zie je in het geheel geen politie. Ik word door Sanne en Rik opgehaald om gezamenlijk een wandeling te maken door Suakin, op zoek naar winkels waar we kunnen inslaan. Als we aan de wal zijn, worden we direct aangeklampt door een oude Arabier die dolken en zwaarden verkoopt. De kwaliteit is miserabel, alles is gemaakt van gestanst staal en bot, dus echte siermessen en zwaarden. Sanne koopt voor $15, als souvenir, een dolk.

Deze man zat op de zeilers te wachten om ze en dolk of zwaard
te verkopen.

De man is helemaal in zijn nopjes. Als we verder lopen zien we niets anders dan armoede, hutjes gebouwd van golfplaten, huisjes van 10m2 met 1 kamer waar stapelbedden in staan en soms meer dan 4 mensen wonen. Daarnaast ligt er overal vuil, want ook hier is niemand verantwoordelijk voor het ophalen van vuil. Iedereen gooit het dus gewoon op straat. Ook hier wonen dus de mensen op één grote vuilnisbelt. Het plaatselijke vervoer vindt plaats met Tuk Tuks en motor driewielers, die je voor een redelijke prijs vervoeren. Wij kiezen ervoor om te voet te gaan. Overal waar je loopt kom je geiten tegen. Van wie ze zijn, is onduidelijk. Ze eten alles wat groeit en we hebben ze zelfs karton zien eten. Ook zien we veel ezels, die hier nog gebruikt worden als trekdier voor kleine karren. Soms voorzien van een watertank, andere keren met een laadplatform voor het afleveren van goederen in de sloppenwijken.

In impressie van Suakin, leven op een vuilnisbelt, veel erger kan het haast niet worden.

Al lopende door deze wijk, komen we ook een man tegen die duidelijk onder invloed is van alcohol of een drug. Hij valt ons lastig en kan ook niet van Sanne afblijven. Uiteindelijk haalt een bewaker van een militair complex hem bij ons weg.

Dit is een "lux" hotel,  met op de begane grond een klein
supermarktje met o.a. zuivel producten.

We lopen vele kilometers op zoek naar een supermarkt. Onderweg komen we ook nog kamelen tegen die geparkeerd staan door ze vast te binden aan een steen. Uiteindelijk vinden we een klein supermarktje onder een hotel. Hier doen we wat inkopen. Op de terugweg doen we een straat markt aan waar we groetje en fruit kopen. Onderweg kom ik ook nog een stalletje tegen waar ze pitabroodjes verkopen. Ik neem er 10 mee zodat we wat vers brood hebben. Met een rugzak vol verse producten keren we terug naar de boten.

Zodra je van de dinghy steiger afloopt, zie je aan je rechter
hand de vuilnisbelt met het afval van de jachten.

De volgende dag ga ik samen met Hans en Astrid van de Zwerver opnieuw naar de kant. De Incentive heeft drinkwater besteld, omdat hun watermaker het heeft begeven. Nadat ze vele flessen van 5 liter hebben ontvangen, die ze leeg hebben gegooid in hun watertank, geven ze flessen mee terug. Als ik dus aan de kant kom loop ik tegen een grote hoop legen flessen aan die hier zijn neergegooid. We lopen met z’n drieën verder op zoek naar eieren en nog wat meer groente, fruit en brood. Astrid is duidelijk onder de indruk van de armoede die we tegenkomen. Ze heeft een tasje met kleding meegenomen die ze zelf kan missen. Als ze bij een deur van een hutje aanklopt, wordt er in eerste instantie door een vrouw opengedaan. Direct commandeert haar man weg te gaan bij de deur en neemt het gesprek over. Met handen en voeten legt Astrid uit wat ze heeft. De man neemt het zakje in ontvangst en sluit de deur. Gezamenlijk lopen we verder.

Een meubel makerij langs de kant van de straat. Hier wordt 
afvalhout verwerkt tot eenvoudige meubels.

Dit keer lopen we direct naar de straat markt en het winkeltje onder het hotel. We kopen van alles in, ook verse eieren. Op de weg terug komen we nog langs een meubelmaker die bezig is eenvoudige tafels te maken van afvalhout. Gezamenlijk keren we terug naar de boten. Het wordt tijd dat we hier vertrekken, veel erger kan het niet worden. We melden ons bij onze agent, die ons voorziet van een cruising permit, waarmee wij alle ankerplekken in Sudan kunnen aandoen. Het plan is om in één keer door te varen naar een ankerplak in Egypte met een tussenstop bij Marsa Inkeifal, een mooie baai op 110 nm van Suakin. Vanaf daar is het nog 480 nm naar de Ras Abu Soma, de ankerplek in Egypte waar we, zonder te zijn ingeklaard, mogen liggen. Deze plek is niet ver van de ingang van de Golf of Suez, maar daarover later in ons Blog

Een tweede impressie, van onze agent in zijn dinghy, een koopman met zijn winkeltje in kruiden, een ezel doet een middagslaapje, een stapel houtskool in jutezakken om op te koken en een waterpunt met een pomp die het helaas niet meer doet.

.

Djibouti-Suakin dag 5

We varen een tijd lang, op de motor, gelijk op met de Incentive
van Sanne en Rik. De zee is als een spiegel.

Door verschillende oorzaken is de route wat langer geworden, 653 nm in plaats van de geplande 639 nm. Op de motor varende komen we met z’n drieën steeds dichter bij elkaar. Als de wind terugkomt begint eenieder weer te zeilen. Het gaat niet echt hard met 3-4 kn, maar we zeilen wel weer. Dat het wat langzamer gaat geeft helemaal niet, anders zouden we veel te vroeg in Suakin in Sudan aankomen. Voor het diner bak ik pannenkoeken, ditmaal gebruik ik naast het meel, de eieren, wat zout en water, ook een eetlepel custardpoeder in plaats van suiker. De pannenkoeken worden niet echt bruin, maar ze smaken uitstekend.

De laatste avond op zee met weer een prachtige zonsondergang.

We hebben de gehele dag gevist maar dit keer niets gevangen. Vandaag hebben we ook tot drie keer toe bezoek gehad van dolfijnen, er was zelfs een groep bij waarvan de dolfijnen wel heel erg groot waren. Zo zeilen we rustig de nacht in. Vroeg in de ochtend is de wind weer weg en starten we de motor. Als ik wakker word uit mijn laatste slaapperiode, varen we de laatste mijlen naar de ankerplek van Suakin. Je vaart hier een oude zeehaven binnen, die hoofdzakelijk gebruikt wordt voor het laden van geiten. Voorbij de commerciële haven ligt het oude Suakin op een eiland. Door vlak langs de kust van dit eilandje te varen kun je via een zeer smalle passage de ankerplek bereiken. Om 10:10 uur ligt ons anker vast in de grond.

Positie                   : 19°06.441’N 037°20.323’E
Log                        : 27.839 nm (126 nm gevaren en aangekomen)
Motoruren              : 745,3 h
Tijd                        : 10:10 uur LT 08:10 uur UTC (de klok is weer een uur teruggezet)