De afsluiting van meer dan 37 jaar bij Sauter-NL

Donderdag 21 april 2016.

Eindelijk, is het dan zo ver, de dag van mijn afscheidsreceptie bij Sauter Nederland. Meer dan 37 jaar heb ik bij dit bedrijf gewerkt, een geweldige periode met hard werken en vooral op de juiste momenten nieuwe uitdagingen. Op deze dag zullen er nog twee collega's afscheid nemen die beide met pensioen gaan.

Maar eerst wat er aan vooraf ging. Het was de bedoeling om eind maart te stoppen met werken, dat lukte niet helemaal omdat ik de laatste 3 maanden te veel vrije dagen had opgenomen om mijn mast weer op te bouwen. Ik had dus nog wat blessuretijd waarin ik zaken moest afronden en overdragen, de laatste loodjes zogezegd. Op donderdag 7 april was het dan uiteindelijk wel zo ver, alle projectbestanden waren opgeschoond, alle e-mails verwerkt of opgeslagen in de project e-mailboxen en mijn PC was leeg. Wat overbleef was het uitzetten van mijn PC. Wat ik niet had verwacht kwam op dat moment, een overweldigend emotioneel gevoel bij het besef, dit is de allerlaatste keer dat ik dit doe. Met een brok in mijn keel drukte ik op mijn muis, klaar is mijn werkzame leven.


De dag van mijn afscheidsreceptie ben ik blij dat mijn beide dochters vrij hebben kunnen krijgen en aanwezig zijn. Het geeft enige steun bij de uren die komen gaan. De middag wordt gestart met alleen mijn collega's, er worden speeches gegeven en een stukje opgevoerd. Als afsluiting krijg ik cadeaus, bestaande uit 2 T-shirts met de opschrift Ikinoo-crew, een gouden hangertje van Christoffel, de patroonheilige van de reizigers en een prachtige bos met bloemen. Geweldig al die warmte en aandacht, ik geniet met volle teugen. Nadat een ieder wat te drinken heeft gekregen en er is geproost, komen langzaam de genodigde binnen. Vanaf dat moment ben ik constant in de weer met handjes geven, gesprekjes voeren, presentjes in ontvangst nemen en steeds weer opnieuw uitleggen waarom ik zo vroeg stop met werken. De wereld ligt aan onze voeten en nodigt ons uit haar te ontdekken waarbij wij ons huis, onze zeiljacht Ikinoo, mee op reis nemen. Ze zijn er allemaal, oud collega's, pensionada's, opdrachtgevers, onderaannemers. Veel van mijn relaties hebben de moeite genomen om te komen. Vanuit heel Nederland zijn ze er, zelfs de CEO van Sauter, de heer Karlen, heeft de moeite genomen om erbij aanwezig te zijn. Als de rij bijna voorbij is hoor ik van één van de gasten dat hij 1,5 uur in de rij heeft gestaan om bij mij te komen. Dit geeft mij een geweldig gevoel, een gevoel gewaardeerd te zijn en een gevoel van dankbaarheid. Aan eten en drinken kom ik nauwelijks toe, gelukkig zorgen mijn beide dochters goed voor me. Zo rond 20:00 uur loopt het op zijn einde. Samen met collega's worden alle cadeautjes in een aantal dozen ingepakt en in mijn auto geladen. Een geweldige dag is afgesloten, een dag vol emoties, speeches, mooie verhalen en afscheid nemen, ik had het voor geen goud willen missen. Ik heb niet aan alle mensen evenveel aandacht kunnen geven, daarvoor is de beschikbare tijd te kort. Ik ben ze echter allemaal heel dankbaar voor hun komst en voor al die warme en lieve worden. Veel mensen heb ik het verhaal verteld, leef je droom en wacht daar niet te lang mee, want voordat je het weet ben je oud en kom je tot ontdekking dat alleen het ouder worden is gelukt.

Sonja gaat met pre-pensioen

1 april 2016, ik word wakker en het eerste wat ik denk, dit wordt echt mijn laatste werkdag. Het voelt onwerkelijk, maar het is toch echt zo. Maar eerst bel ik mijn dochter want die is vandaag jarig. Als ik naar mijn werk ga voel ik me erg zenuwachtig, wetende dat dit de laatste keer is dat ik achter mijn eigen kassa zit en al mijn lieve klanten mag helpen. Als ik binnenkom staat er bij de servicecounter al een klant te wachten die blij is mij toch nog even te zien. Ik krijg van haar een hele mooie bos bloemen, prachtig vind ik ze. Normaal neem ik altijd vanuit de winkel een krantje mee, maar dit keer lag deze al in de kantine, hé jongens dat is wel mij taak ja! Maar omdat het mijn laatste werkdag is, hebben zij het dit keer voor mij gedaan. Bij de kantine aangekomen pak ik koffie en lees lekker mij krantje. Dan komt mijn filiaalmanager binnen, Sonja zou je deze kapiteinspet op willen zetten. Ik wil al beginnen met tegensputteren, maar hij zegt, alstublieft luister nu één keertje naar mij. Ik ben niet de moeilijkste dus doe ik wat hij vraagt. Hij begeleid mij naar mijn kassa, ik voel me toch een beetje opgelaten, zal wel door de zenuwen komen. Bij mijn plekje aangekomen, kijk ik met verbazing naar mij kassa. Een heuse zeilboot hebben ze er van gemaakt, met zwembandjes, schelpjes, zeil, lampje, in één woord geweldig. Dank je wel lieve Milene, je bent een kanjer. Er komen bij mijn kassa veel klanten in de rij staan die afscheid willen nemen, ze moeten dus wel even geduld hebben. Het duurt allemaal iets langer dan normaal, maar ik wil wel de tijd nemen voor mijn klanten. Zo komt er een lieve klant aan lopen met een paal met allemaal ballonnen die hij bij mijn kassa plaats. Deze heeft hij speciaal voor mij gemaakt, wat een schatje. Ook staat ineens mijn zus bij mijn kassa, ik ben verbaast want ik weet dat ze moet werken. Ze komt even koffie drinken op mijn laatste werkdag, ik vind dit zo lief. Dank je wel lief zusje. Ik ben blij dat ik even van mijn kassa af kan gaan, bijkomen van al die indrukken die ik moet verwerken. Zo veel lieve persoonlijke woorden op mooie lieve kaartjes, cadeautjes, bloemen, wijn, kaarsjes, chocolade, het kan niet op. Bij deze wil ik alle klanten bedanken voor alle aandacht en dat ik jullie mocht helpen en ook een luisterend oor mocht zijn. Heel veel goeds in de toekomst gewenst.

En dan is het zo ver, het is 13:00 uur en ik wil mijn kassa afsluiten. Plotseling staan daar mijn man en onze kinderen en krijg ik confetti over mij heen, wat een feestje is dit. Hier had ik niet op gerekend. Na het nemen van alle foto's zijn we in de kantine koffie gaan drinken om even bij te komen. Hier kreeg ik ook nog mijn laatste beoordeling van mijn manager. Denk nou niet dat ik allemaal voldoendes kreeg, ik heb namelijk altijd te veel geld in mij kassa. Ze hebben mij hier al vaak op aangesproken, ik moet meer geld afromen, maar ja dat doe ik dus niet netjes, dus weer een onvoldoende, jammer. Maar voor de rest René, je hebt het prachtig verwoord, dank je wel voor de lieve woordjes. Woorden schieten tekort, want het is heel moeilijk om al die lieve klanten en collega's los te laten. Maar er komt iets moois voor terug en dat is zeilen, dus zeg ik het maar zo;

 Wie iets waagt verliest even zijn houvast, wie niets waagt, verliest zichzelf

Winter 2015/2016

Het is eindelijk zo ver, we hebben een planning gemaakt voor deze winter. Het voelt in eerste instantie helemaal niet goed aan om de boot op de kant te zetten. Wij vinden dat een boot in het water thuis hoort. Voor het eerst in jaren gaan we dus de komende winter niet naar onze Ikinoo. Het zal wennen worden. Er is een opdracht verstrekt aan Tuned in Enkhuizen om de mast en de giek te spuiten en er is opdracht verstrekt aan Quality Yachtpainting in Lelystad voor het spuiten van de romp. Tevens hebben we een nieuwe genaker besteld bij De Vries in Enkhuizen.
Op 21 december was alles geregeld, de mast en de giek waren afgeleverd bij Tuned en de boot was in Lelystad op de kant gezet. Dus laat de winter maar komen, deze kan onze planning niet meer in de war sturen, ook al gaat het zo hard vriezen dat er een Elfstedentocht kan worden gereden.

Met Vester van Tuned heb ik afgesproken dat ik de meeste werkzaamheden aan de mast zelf zal uitvoeren. Ik zie dat als een mooie leerschool en Vester is wat dat betreft een goede leermeester.
Behalve dat de mast en de giek worden gespoten, worden er ook verbeteringen aangebracht.
Samen met Gerard, de schipper van de Flyer, demonteren we in twee dagen alle onderdelen van de mast. Dit gaat niet zonder slag of stoot omdat de mast al 20 jaar oud is. Veel schroeven zitten vast en breken bij het verwijderen. Als de mast kaal is, blijkt deze veel meer geleden te hebben dan in eerste instantie zichtbaar was. Veel van de spullen die schoon gemaakt moesten worden en alle lijnen verdwijnen achter in de auto. Een mooi klusje voor de winteravonden.

Januari 2016, eindelijk het is zo ver, de periode van opbouw is aangebroken. We beseffen steeds meer dat we toewerken naar ons vertrek in juni. Op oudejaarsavond hebben we samen geproost op dit bijzondere jaar. Voor de avond van ons afscheidsfeest op de Buyshaven in Enkhuizen zijn voor alle kinderen en kleinkinderen de hotelkamers al gereserveerd. Alleen de catering moet nog geregeld worden en natuurlijk moeten alle uitnodigingen nog verstuurd worden.

Januari staat in het teken van het opbouwen van de mast en de giek. De mast is, voordat hij werd gespoten, grondig aangepakt. Er zijn vele gaten geboord voor het plaatsen van maststeps en de voorbereidende werkzaamheden voor het plaatsen van nieuwe RVS bevestigingsplaten voor de oogterminals zijn uitgevoerd.

We hebben in overleg met Tuned besloten de T-terminals van het staande wand te vervangen door oogterminals. Deze laatste hebben minder last van materiaalmoeheid bij langdurige belasting. Aangezien wij lang onderweg denken te zijn, lijkt dit ons een goede verbetering. De mast en de giek zien er na het spuiten weer als nieuw uit, voorzichtigheid is dus geboden.
Onderdeel voor onderdeel monteer ik weer op zijn plaats. Elke schroef wordt daarbij voorzien van een pasta om een reactie met het aluminium te voorkomen. Menigmaal kom ik na montage tot ontdekking dat ik de pasta vergeten ben waarna alles weer gedemonteerd kan worden en na aanbrengen van de pasta weer in elkaar gezet.

Aldoende leer ik, al vraag je je soms af hoe lang het duurt. Na 4 dagen werken zit alles wat gemonteerd kan worden weer op zijn plek. Wat overblijft zijn de werkzaamheden die Vester zelf uitvoert. De rest moet vooral vastgemaakt worden met popnagels.

Februari 2016, de romp staat in de loods bij Rolf en Roos van  Quality Yachtpainting in Lelystad. Al na de eerste dag wordt het duidelijk dat ook deze klus niet veel langer had moeten worden uitgesteld.

De aluminium corrosie is terug te vinden tot onder de eerste latjes van het teakdek. Deze moeten er helaas aan geloven en zullen later nieuw geplaatst worden. Ook onder de stootrand is enige corrosie aanwezig. Na anderhalve week zien wij het resultaat. Onze Ikinoo ziet er kaal uit zo zonder antifouling en met gestucte plekken. Ze hebben het zeer grondig aangepakt. Het motto van Rolf en Roos is, wij willen dat de romp van de Ikinoo er de komende 10 jaar weer tegenaan kan, zonder al te grote herstel activiteiten. De komende anderhalve week wordt de romp weer gespoten en krijgt het onderwaterschip nieuwe antifouling. Maar eerst wordt een nieuwe primer aangebracht voordat de antifouling wordt aangebracht. Ook de naam IKINOO wordt opnieuw aangebracht in dezelfde kleur als de romp. Woensdag 2 maart is de romp klaar en wordt deze opgeleverd. Vanaf dan gaat het opbouwen beginnen. Maandag 21 maart varen we de Ikinoo weer naar Enkhuizen waar de mast er weer op komt.

Het eindresultaat is in één woord schitterend. Onze Ikinoo ziet er weer als nieuw uit. De kleur die wij hebben gekozen is net iets donkerder dan daarvoor. Het is nu helemaal onze boot, met een kleur die wij beide mooi vinden. Als ze buiten staat uit te harden en de zon schijnt zie je helemaal goed wat het eindresultaat is. Rolf en Roos, jullie hebben prachtig werk geleverd.

De grote dag is aangebroken, maandag 21 maart 2016, vandaag gaat onze Ikinoo weer te water en varen onze vriend Pim en ik de boot naar Enkhuizen. Het hijsen en te water laten vind ik telkens weer een spannend moment. Jan, de havenmeester van de jachthaven die tevens het hijsen verzorgt, plakt nog snel twee plakkers op de romp zodat in de toekomst het duidelijk is waar de hijsbanden moeten komen zonder dat er schade wordt veroorzaakt. Dan is het moment daar, onze Ikinoo gaat te water, klaar voor de grote reis, een reis die veel van haar zal vergen.

Het is een prachtige zonnige dag om te varen. We genieten samen van deze overtocht met veel koffie en thee en niet te vergeten de benodigde versnaperingen.

In Enkhuizen aangekomen moest er nog veel aan de mast gebeuren. De rest van de maandag en een groot deel van de dinsdag heb ik samen met de mannen van Tuned aan het verder afmaken van de mast gewerkt.
De verstaging kreeg nieuwe  oogterminals en het lopend wand werd volledig gecontroleerd en daar waar nodig vervangen. Tevens heb ik op het laatste moment besloten om de grootzeilval en de val voor de Yankee dubbel uit te voeren zodat we voor de toekomst altijd een reserve hebben mocht er een versleten zijn of breken. Dan aan het einde van de middag is het zo ver, de mast is klaar om geplaatst te worden.

Het is nog een hele klus om alles weer op zijn plaats te krijgen. Woensdagmorgen komen we er achter dat we de nieuwe Trilens, een radarreflector, vergeten zijn te monteren. Hij blijkt nog in de doos te zitten en onder werktafel te staan. Er zit niets anders op dan gebruik makende van de nieuwe maststeps de mast in te gaan om de Trilens te monteren. Gerard neemt deze taak op zich en een uur later is alles compleet. Zo ook de antenne voor de SSB radio.

De mast, de giek, alles staat weer op zijn plek. Het wordt tijd om onze Ikinoo weer terug te brengen naar zijn winterplek in de Buyshaven. Het grote winterwerk zit er op. Wat volgt is 12 weken van het verder afwerken van onze klussenlijst, het afscheid nemen van ons werk en onze collega's en diverse afscheidsfeestjes aflopen. Het wordt in ieder geval een leuke tijd.

Vakantie zomer 2015

 07-08-2015 Alphen aan de Rijn - Enkhuizen

Eindelijk, het is vrijdag, de start van onze vakantie, wat hebben wij hier naar uitgekeken. Vier weken nog wel, dat hebben we samen nog nooit gehad, dus we hebben er zin in. De spullen staan al gepakt, het wachten is op Hans, op naar de boot. Onderweg naar Enkhuizen doen we de laatste inkopen. Alle spullen opgeborgen en nog even naar het stadje, gezellig wat eten want het is ten slotte vakantie. Na terugkomst op de boot zelf drinken we nog een wijntje en duiken dan ons bed in. We moeten er toch een beetje bijtijds uit want we willen niet te laat weg.

08-08-2015 Enkhuizen - Dover

Zeilen hijsen

De wekker loopt af, hup er uit, er moet nog altijd van alles gebeuren voordat we de trossen los gooien. Even ontbijten, de buurtjes gedag zeggen en dan weg. Eindelijk rust, niks moet alles mag, heerlijk. Er staat een lekker windje, wel uit de verkeerde hoek zodat we moeten opkruisen, maar daar heb ik geen hekel aan als we maar kunnen zeilen. Bij de sluis van Den Oever aangekomen hebben we geluk, hij is al open dus kunnen wij er gelijk in. Soms moet je geluk hebben. Zodra we door de sluis zijn gelijk de zeilen weer op en gaan.
We varen over de Wadden, wat is dit toch een mooi gebied. Maar vandaag gaan we door, Den Helder voorbij.  Een uurtje later, als we op de Noordzee zijn, is de wind weg, we kijken het even aan, het moet niet te lang duren anders starten we de motor. De wind komt gelukkig weer terug zodat we weer lekker kunnen doorzeilen. Een uur later is de wind dan toch echt weg . Dus de motor maar gestart. Ach je kan niet alles hebben. We gaan in ieder geval rustig de nacht in. 

09-08-2015 Enkhuizen - Dover

Mijn Lief in het zonnetje

Bij het licht worden is er nog steeds geen wind, blij dat het zonnetje schijnt. Dat maakt het een klein beetje goed. Maar we zijn een zeilboot dus we willen zeilen, ja toch? En opeens is daar de wind zo snel dat we bijna verrast zijn. Nu zijn we blij, we hebben wind maar wel uit de verkeerde hoek. Om Dover te bereiken moeten we opkruisen, een rekensommetje leert ons dat we dan in het donker aankomen, wat niet favoriet is bij ons. Dus de koers verandert en op naar Ramsgate. We gaan als een speer. Bij aankomst in de haven hebben we gelijk een mooi plekje. Een biertje hebben we wel verdiend. Aan het einde van de middag lekker gaan koken, we hebben ons voorgenomen om deze vakantie eens wat meer zelf te gaan koken, spaart een hoop centjes uit. Straks, als we onze wereldreis gaan maken, moeten we toch zo veel mogelijk zelf koken. Maar eerlijk, het is wennen ha, ha.

10-08-2015 Ramsgate

De kenmerkende rode geveltjes van Ramsgate

Heerlijk geslapen, het zonnetje schijnt, dus lekker buiten ontbeten. Vandaag gaan we naar Dover. Alles even uitrekenen om te bepalen hoe laat we moeten vertrekken, de boot is klaar en ik start de motor, niks noppes nada. Wat krijgen we nu weer, begint het nu al. Alles hebben we nagekeken maar kunnen het niet vinden. We besluiten er maar een mannetje bij te halen, die zien en weten meer dan wij. Zo gezegd zo gedaan. Om een lang verhaal kort te houden, er zat gewoon een moer op de startmotor los, gekomen door het heftige weer van een dag eerder. Duur moertje maar we leren er weer wel van. Koop een boot en werk je….. Het belangrijkste is, we kunnen weer verder. Het is echter al te laat om te vetrekken, dus besluiten we om een dag later weg te gaan. We zijn lekker Ramsgate ingelopen, hebben lekker gegeten en een terrasje gepakt, hadden we verdiend vonden wij zelf. Moe maar voldaan terug naar de boot, afzakkertje en hup ons bedje in.

11-08-2015 Ramsgate - Portsmouth

Het is vandaag dinsdag, we  vertrokken met weinig wind, dus op de motor met zeilen erbij. Twee uurtjes later is er een mooie wind, dus genieten en de motor gaat uit. We gaan toch maar Dover voorbij, we zeilen lekker en besluiten de nacht door te gaan.

12-08-2015 Ramsgate - Portsmouth

De Spinnaker Tower van Portsmouth

Tegen een uur of 10 in de ochtend zijn we bij Cowes op het eiland Wight. Het is erg druk, er zijn zeilwedstrijden bezig, dus goed opletten. Als we er bijna zijn roepen we de havenmeester op, alle havens zijn vol vanwege de Cowes Week. Balen dus, er zit niets anders op dan weer terug te gaan naar Portsmouth.  Hier word ik dus niet vrolijk van. Maar ja, we hebben geen keus. Portsmouth is een mooie haven. Blij dat we vast liggen, ik moet toch even bijkomen, want een nacht doorvaren kost mij toch wat meer kracht dan overdag varen.

13-08-2015 Portsmouth

We blijven een dagje in Portsmouth, het is een beetje regenachtig. Nadat alle klusjes aan boord zijn gedaan, zijn we het stadje Gosport ingelopen, leuke winkeltjes en een goede supermarkt. We besluiten vlak bij de haven een hapje te gaan eten, want ik ben door het vele lopen te moe om nog te koken, het is tenslotte vakantie. Bij de haven is echter alles dicht, dus dan toch maar zelf koken, je kunt niet alles mee hebben.

14-08-2015 Portsmouth - Yarmouth

Heerlijk geslapen vannacht. Vandaag lekker gezeild door de Solent naar Yarmouth. We moesten wel laveren tussen al die wedstrijdboten door, wij hebben ze alle ruimte gegeven, wij hebben tenslotte geen haast en zij hebben een wedstrijd te winnen. Bij Yarmouth aangekomen zijn we de toerist uit gaan hangen. We hebben de “hop on hop of” bus genomen en zijn bij de Needles uitgestapt. Wat is het toch prachtig om vanaf deze hoogte de Needles te bekijken. De zon scheen er mooi op, dus extra bijzonder. Op de terugweg zijn we een stukje gaan wandelen, even gestopt bij de winkeltjes, maar dat was niks bijzonders, een beetje vergane glorie. Het vervolg van de terugreis met de bus gedaan. De chauffeur vertelde van alles over waar we langs kwamen, het was echter niet te horen door een aantal kinderen die veel lawaai maakte. Ja, ja, hoor ik iemand al zeggen, het zijn kinderen en die maken nu eenmaal lawaai. Ja maar ik had wel graag willen horen wat die man over deze streek te vertellen had. De volgende keer beter. Beneden aangekomen zijn we naar de jachtclub gegaan en een heerlijk wijntje gedronken en geproost op deze mooie dag. Na het eten hebben we even de weersberichten bekeken voor de volgende dag. Het weer ziet er goed uit en de stroming hebben we grotendeels mee, dat wordt een leuk tochtje. Op naar Weymouth.

15-08-2015 Yarmouth - Weymouth

In het begin van de dag hebben we weinig wind en veel stroom tegen, dus motorzeilen. Na twee uurtjes nam de wind toe, veel meer dan dat was voorspeld, dus gelijk het eerste rif erin. Heerlijk zeilweer, al moet na enige tijd ook het tweede rif er in. We gaan als een speer en om 16:30 uur zijn we al in Weymouth. Veel eerder dan dat we gepland hadden, maar ik klaag niet. Des te meer tijd hebben we straks voor Weymouth zelf. We hebben echter pech, we moeten tot 18:00 uur wachten bij de brug voordat deze open gaat. Maar dat kan mij niks schelen, de zon schijnt en het leven is goed zo. Zodra de brug geopend is, gauw naar de ons toegewezen plek. Aanleggen en alles in orde maken en hup het stadje in. Naar de brug toe gewandeld en aan de kade een plekje gezocht. Dit is een van de leukste plekjes om, met een lekker wijntje in de hand, mensen te kijken. Wat mij wel opvalt is dat die Engelsen aardig kunnen drinken, zijn wij niks bij. Klein hapje nog gegeten, echt honger hadden wij niet. Terug bij de boot merkte wij hoe moe we waren, dus een afzakkertje gepakt en heerlijk gaan slapen.

16-08-2015 Weymouth

Het strandleven in Weymouth

Zondag morgen om half 10 pas wakker, wat een luxe. Alles gaat even langzaam en rustig, heerlijk, niks moet alles mag. Maar er moet ook echt gewerkt worden, alles aan de boot is zout. Nog een wasje gedaan, want de zon schijnt en dus droogt het tenminste snel. Toch nog even het stadje ingegaan om het restaurant te reserveren voor morgen en daarna naar de kade, weer gezellig mensen kijken. Zo op het terrasje, kijkend naar al die mensen, gaat er toch een klein moeilijk en gelukkig moment door mij heen. Hier zit ik dan toch maar, morgen word ik 60 jaar, nooit gedacht dat ik dat zou halen. Zeker na het overlijden van mijn zus op 59 jarige leeftijd. Een traantje rolt voorzichtig over mij wang, maar zus ik beloof je, ik ga de 80 halen. Ik geniet van alles om mij heen. Moe en voldaan gaan we terug naar de boot. Morgen weer een dag.

17-08-2015 Weymouth

Zand sculptuur aan het strand van Weymouth

Was al vroeg wakker vandaag, dus helaas geen ontbijtje, moet je dus gewoon zelf doen ook al ben je jarig, ha, ha. Even later hoor ik geluid, ja hoor, goede morgen lieverd, lekker geslapen. Dikke knuffel van mijn mannetje. Hij beloofd me dat het vandaag mijn dag is, ik mag alles bepalen wat we gaan doen, zo mag ik het horen. We hebben er een leuke dag van gemaakt, onder andere naar de kermis, zo leuk hier. Ik wilde zo graag weer eens in de zo’n ouderwetse draaimolen, deed ik als kind al en vond het altijd erg leuk. Hans ging niet mee, vindt hij te hoog. Lekker gewandeld en aan het begin van de avond naar de pizzeria. Hier hebben we heerlijk gegeten, voelde me echt jarig. Alleen het cadeautje miste ik. Ik wil graag een 2^e plotter maar kreeg hem niet, ook goed krijg jij hem van mij voor jou verjaardag. Hans denkt dat het een grapje is, maar hij heeft hem dus uiteindelijk echt van mij gekregen op zijn verjaardag, zo heb ik dan toch nog mijn plotter. PS, hij heeft ook wat anders erbij gekregen hoor, ha, ha. Eenmaal weer op de boot nog een afzakkertje gepakt en dan naar bed. Morgen weer verder naar Dartmouth.

18-08-2015 Weymouth - Dartmouth

Schitterend zeilweer

Bijtijds opgestaan want we moeten om 08:00 uur door de brug, als je te laat bent gaat de brug pas om 10:00 uur weer open en dat willen we voorkomen De eerste uren moeten wij motoren, maar dat was ingecalculeerd. Het zonnetje schijnt uitbundig dus waar hebben we het over. Het is heerlijk vertoeven op de boot. Er staat bij Portland Bill veel stroming met een race die we willen omzeilen, dus nog even de koers naar het zuiden aanhouden en dan pas koers veranderen richting Dartmouth.
Eindelijk komt er wind, dus de zeilen gehesen en de motor uitgedaan. Een paar uur later draait de wind. We moeten scherp aan de wind zeilen en tegen de golven in hakken, dat is niet fijn bij deze golven. En als je denkt alles gehad te hebben, nou vergeet het maar, een hele harde knal, schrok me wezenloos. Een van de  bak-stagen was geknapt, waarschijnlijk heeft er een slijtageplek gezeten, wie zal het zeggen. Vlug een noodvoorziening gemaakt en verder gegaan. De wind trok steeds verder aan en het begon ook nog eens hard te regenen. Wat zo mooi begon werd nu een tocht om niet over naar huis te schrijven. Uiteindelijk zien we Dartmouth pas als we er al vlak bij zijn, nog even volhouden. We hebben Otto en Margreet gebeld, vrienden van ons die ook in Dartmouth liggen, zij wachten ons op die schatten. Nadat we gezamenlijk de boot hebben vastgelegd en opgeruimd, is het tijd voor een borrel bij op het schip van onze vrienden. Ze hebben een fles champagne koud staan, wij gaan mijn verjaardag nog eens dunnetjes overdoen. Heerlijk gekletst en lekker gegeten. Ja, ze hadden ook nog macaroni voor ons gekookt die schatten. Dank jullie wel lieve Otto en Margreet. PS, we  hebben wel hun wijnvoorraad doen slinken ha, ha. Na een heerlijke avond  lekker mijn bedje in, ik voel mijn lichaam haast niet meer. Welterusten.

20-08-2015 Dartmouth

Ik ben vroeg wakker, zet lekker een bakje koffie, even een momentje voor mijzelf, vind ik toch altijd wel lekker. Kan ik even bijkomen van de vorige dag. Het was best wel een heftige tocht, maar als je er midden in zit doe je wat je moet doen. Ik ben wel blij dat Hans en ik elkaar zonder woorden goed aanvoelen. Dit is toch wel belangrijk straks als we weggaan voor onze wereldreis. Buiten is het wat minder, het is een druilerige dag. Maar goed zo’n ramp is dat ook niet want Hans moet achter de nieuwe verstaging aan. Otto en Margreet komen een bakkie doen, we bespreken hun ervaringen en wat voor route wij gaan zeilen. Er moet ook nog geklust worden want al enige dagen vinden wij regelmatig water in de bilge put. Uiteindelijk hebben de mannen wel een vermoeden waar het vandaan zou kunnen komen, maar dan moet de badkamer vloer er uit. Dat gaat het nu niet worden, we kijken wel als we weer terug zijn. Dan maar iedere keer als we in een haven zijn het water weg halen, het is niet anders. Er komen 2 man aan boord voor het weghalen van de geknapte verstaging zodat deze nieuw gemaakt kan worden. We hebben na deze vermoeiende dag lekker gegeten met z’n viertjes en niet laat naar bed.

21-08-2015 Dartmouth

Ik ga samen met Margreet boodschappen doen. Hans moet aan boord blijven want de mannen zouden om 11:00 uur komen met de nieuwe verstaging. Hier in Dartmouth heb je een watertaxi die je kunt bellen als je naar de kant wilt, erg leuk. Aan de kant gekomen zijn we eerst even een stukje gaan wandelen en aansluitend de boodschappen gedaan. Ondertussen knapt het weer wat op, het word zelfs een beetje warm, lekker hoor. Bij terugkomst op de boot blijkt dat de mannen niet zijn geweest, ze komen pas aan het einde van de middag. Zit je maar te wachten want je kunt niet weg. Onze vrienden besluiten te vertrekken, zij kunnen niet blijven wachten anders wordt het te laat voor de terugtocht naar Nederland. Lieve vrienden, het was erg gezellig met z’n viertjes. Bedankt voor jullie gastvrijheid en jullie adviezen. Ze vertrekken met miezerige regen, ik hoop dat het gauw beter wordt voor ze. Het is vijf uur en de mannen zijn er nog steeds niet. Hans besluit te bellen met de vraag of dat ze nog wel komen vandaag, anders zit je maar te wachten en kun je niet weg. Ze blijken met een klus bezig te zijn die wat uitloopt, of het goed is dat ze morgen komen?  Hadden ze dan niet zelf even kunnen bellen, ik kan hier niet zo goed tegen, afspraak is afspraak, die maak je niet voor niets. Maar ja, we kunnen ons wel druk maken, maar daar komen we niet verder mee. Dus we bekijken het positief, we kunnen nu toch nog even het stadje in. Dus opnieuw met de watertaxi naar de wal waarbij we van de schipper het advies krijgen een biertje te drinken in het oudste café van Dartmouth. Hij legt ons uit waar we moeten zijn, het is wel even zoeken voordat we het vinden. Het ziet er aan de buitenkant mooi en authentiek uit. Wij naar binnen, we kijken om ons heen, het is niet erg groot maar wel gezellig. Al kijkende naar een plekje, zie ik een oude man in een hoekje zitten die bij het interieur behoord. Denk dat hij dik in de negentig is. Hij zit er ook zo bij als een oude wijze man uit een sprookje, je kent dat wel, zo’n man met een lange witte baard. Achter de bar is het echter het tegenover gestelde, de bardame is gekleed alsof ze twintig is, terwijl ze al aardig op leeftijd is. Maar ja, ook dat is Engeland. Gezellig wat gedronken en dan toch weer verder, we hebben trek. We gaan een restaurantje binnen en we nemen wat fingerfood, ja we weten het is niet echt gezond maar oh zo lekker. De serveersters hier zijn geweldig, wat een service hier, kan men in Nederland wat van leren. Weer terug op de boot filmpje gekeken en naar bed. Morgen weer een dag.

22-08-2015 Dartmouth - Tourquay

Onze ligplaats in de haven van Torquay

Het wachten is nu op de mannen met de nieuwe verstaging, ik hoop wel dat ze vandaag wel op tijd zijn. Kunnen wij ook weer verder. De mannen komen gelukkig op tijd. Buiten hoor ik het fluitje van het stoomtreintje, pak gauw mij fototoestel en film het treintje. Echt het lijkt soms als of de tijd heeft stil gestaan hier. Soms waan je je hier in een sprookje, het is zo mooi en heerlijk ouderwets, echt genieten. Ik wil hier volgend jaar terug komen en hoop met wat beter weer zodat we wat meer kunnen zien van Dartmouth. Nu zijn we drie dagen kwijt geraakt door de reparatie, maar ja dat hoort er ook bij. We gaan de boot klaarmaken om te vertrekken. Het is vies miezerig weer, je ziet niet zo veel en wordt erg nat. Otto, beste vriend je hebt gelijk, zeilen in de regen is niet leuk.

Het reuzenrad van Torquay

Maar gelukkig hoeven niet zo heel ver, een mijltje of 16.  Gaande weg wordt het weer iets beter en we zijn er bijna. Aangekomen in Torquay komt de zon lekker door, heerlijk even opwarmen. We leggen de boot aan en gaan naar de havenmeester en dan even gezellig een terrasje pakken, het is tenslotte toch vakantie. Wel even schrikken, 57 pond voor één nachtje, even slikken het is niet anders, maar ik vind het een hoop geld. Maar eerlijk is eerlijk, wat is het een leuke stad. Bij de boot teruggekomen, bekijken we het weer voor morgen. Geen zuchtje wind, dat gaat het dus niet worden, dan maar een dagje langer hier. Op zich is dat niet erg, maar weer 57 pond. Niet zeuren het is vakantie.

23-08-2015 Torquay

Ik ben lekker in mijn eentje de stad ingegaan,

Beeldjes in de rotswand boven Torquay

kan ik overal even rustig kijken, zonder dat Hans op mij moet wachten. Hans heeft hier over het algemeen geen moeite mee maar ik vind het zelf lastig. Het geeft Hans de mogelijkheid zelf ook even dingen te gaan bekijken wat mij weer te veel moeite kost. Dus alle twee gelukkig. Het was erg warm vandaag, dus toch even een wasje gedaan, kan het goed drogen. ’s Avonds een filmpje gekeken. Gek hé, doen we thuis zeldzaam en hier bijna iedere avond. We bekijken het weer en berekenen hoe laat we weg moeten. Dat wordt om vijf uur opstaan en om zes uur wegwezen.

24-08-2015 Torquay - Weymouth

Portland Bill

Het regent weer, bah, maar we moeten verder en de wind is goed dus vertrekken we op tijd. Na een mijltje of 15 draait de wind naar een andere hoek, we hebben nu een bakstag wind die ook nog eens afneemt . De motor gaat erbij, anders komen we er niet. Om een uur of één ‘s middags komt het zonnetje heerlijk even de boot opwarmen. Het is altijd leuker zeilen met het zonnetje er bij. Toen we Portland Bill bijna voorbij waren kwam de wind terug . We moesten tempo maken want er kwam via de marifoon een “gale warning” binnen. Dan willen we dus echt wel in de haven liggen. Maar alles ging voorspoedig zodat we om drie uur al voor de brug in Weymouth lagen. We moeten een uurtje wachten totdat de brug open gaat.
Geen punt, we zitten heerlijk in het zonnetje, wijntje erbij, wat is het leven toch heerlijk. Eenmaal de brug gepasseerd krijgen we het zelfde plekje toegewezen als de vorige keer. Zodra de boot klaar is gaan we naar ons terrasje bij de haven, blijft gewoon gezellig. Hapje eten en weer terug naar de boot. Lekker even boekje lezen, filmpje kijken en de storm uitzitten die er aan gaat komen. Morgen dus een dagje Weymouth.

25-08-2015 Weymouth

De wind blijft heftig en de voorspellingen zien er ook niet goed uit. We blijven hier minstens nog een dag verwaaid liggen omdat er ook voor woensdag opnieuw 8 Bft voorspeld wordt. We vermaken ons met lezen en filmpjes kijken. Het plan is nu om donderdag te vertrekken.

26-08-2015 Weymouth

Zoals voorspeld is het vandaag opnieuw windkracht 7-8 Bft. Morgen ziet het er iets beter uit, de wind neemt wat af tot 6-7 Bft. We doen het. Zoals gewoonlijk hebben wij het stadje weer onveilig gemaakt en mensen gekeken op ons favoriete terrasje. We hebben fish and chips gegeten, dat had ik niet eerder gedaan. Als je in Engeland bent moet je dit toch een keer gegeten hebben. ’s Avonds moe maar voldaan op tijd naar bed gegaan want morgen is er beter weer voorspeld, duimen maar.

27-08-2015 Weymouth - Portsmouth

De ingang van de Solent

Opstaan en zorgen dat je om acht uur door de brug gaat. Het regent weer, het lijkt wel herfst. Dit weer raak je gauw zat. Maar ja, het is niet anders, het ziet er buiten erg dreigend uit, maar het blijft tot nu toe aardig achter ons. De wind is prima, we schieten lekker op. Wel een nare zeegang, maar ja je kunt niet alles hebben, maar dat wil ik soms wel. Het plan was om een riviertje op te gaan en te ankeren, maar het is al vrij laat en ik heb geen zin om te ankeren, te eten, te slapen en dan weer weg te gaan zonder iets van de omgeving te hebben gezien. Dan zie ik nog niks van al dat moois wat een rivier te bieden heeft. Dus besluiten we de haven bij Cowes aan te doen. Wij bellen, sluiten ze om zeven uur. Dat gaan we dus niet redden. Hans zegt van wel, maar dan moeten we ons gaan haasten. Daar  pas ik voor. Haastige spoed is zelden goed. Ik opper het plan om door te zeilen naar Portsmouth, er is voldoende wind en zon.
Zo gezegd zo gedaan. Hans achter het roeren ik ga lekker wat te eten klaar maken. We eten buiten, het is nog om te doen, maar het wordt al gauw donker. Nog even volhouden  we zijn er bijna. In het donker aanleggen is nooit leuk maar het lukt aardig. Moe en voldaan drinken we op de goede afloop, was toch spannend op sommige stukjes. We liggen vannacht gratis. Ja in sommige havens krijg je een stempelkaart. Als je kaartje vol is krijg je een gratis nachtje en dat is in Engeland met zijn dure havens toch mooi meegenomen. Zeg nou zelf, zijn wij Nederlanders of niet, ha ,ha. We kruipen er bijtijds in, morgen weer vroeg dag.

28-08-2015 Portsmouth - Eastborne

Mijn lijf wil niet echt, ik blijf nog heel even liggen. Maar nu moeten we er echt uit, want het wordt een lange tocht, er is niet veel wind voorspeld, we rekenen op 12 uur varen op de motor, valt het niet tegen. Eenmaal buiten staat er een mooie wind, dus hup de zeilen gehesen en gaan. 15 - 20 knp halve wind, dat gaat lekker. De zon breekt ook goed door, dit is zo’n dag hoe zeilen moet zijn, volop genieten. Onderweg worden we opgeroepen, blijkt het een Nederlander te zijn die solo onderweg is. Hij wilde gewoon even een gezellig praatje maken, wat ik wel kan begrijpen als je in je eentje zeilt. We komen voorbij Brighton en we zien Beachy Head al in de verte liggen. Maar ik weet het nog van verleden jaar, je denkt dat je er bijna bent, nou vergeet het maar, het duurt nog uren. Voor de laatste 3 mijl zetten we de motor aan, anders komen we weer in het donker aan en dat willen we dit maal voorkomen. Om half negen liggen we dan eindelijk. Ik moet nog wel koken maar ik heb even geen fut meer. Er komt een andere boot naast ons liggen, Hans helpt even met een lijntje aanpakken. Al helpende blijken het ook Nederlanders te zijn waarmee Hans al snel een praatje aanknoopt. Hans nodigt ze uit voor een borreltje aan boord, ondanks dat wij alle vier nog moeten eten, zijn we toch maar gezamenlijk aan de borrel gegaan. Ze stellen zich voor als Henk en Carla. Zij zijn vandaag uit Dover gekomen en hebben veel moeten motoren tegen de wind in. Ze zaten echter al vier dagen vast in Dover door het slechte weer, dan heb je het wel gezien. Ze willen ook verder want zijn al twee weken onderweg en niet echt veel verder. Ze hebben nog drie weken te gaan, nou ziet het die kant op wel gunstig uit voor ze. Wij krijgen wind tegen. Het werd een gezellige avond. Leuk jullie ontmoet te hebben.

29-08-2015 Eastborne

Vandaag een rustdag en heerlijk uitgeslapen. De buren zijn al weg, er ligt buiten een briefje klaar voor ons. Een bedankje voor de gezellige avond. Jammer dat ik ze geen gedag hebben kunnen zeggen, maar ik was net aan het douchen. Ze hebben wel een kaartje neer gelegd met hun mailadres, kunnen we toch nog contact houden. We willen vandaag Eastborne verkennen. Hans gaat lopend en ik met de fiets. Hans houdt mij lopend wel bij, voor mij is het echter te ver op te lopen. Heen zou nog wel gaan, moet ik moet ook weer terug. Zo is het goed opgelost. Mooi weer dus prima zo. Wat een mooie huizen hier, zou hier zo kunnen wonen. Strand voor de deur, wat wil een mens nog meer. We nemen de hop on hop off bus en gaan toeren. Het is hier prachtig mooi groen en heuvelachtig. We hebben vandaag lekker de toerist uitgehangen. Veel bekeken en terrasjes gepakt. Lekker bij de Italiaan gegeten, kan niks meer bij. Nog een afzakkertje op de boot en dan naar bed.

30-08-2015 Eastbourne - Dover

De boot is aan kant, dus tijd om te gaan. Het is een mooie dag, prima wind en stroom mee, zo wil ik het graag hebben. We zeilen heerlijk, moeten wel af en toe opkruisen, maar, dat is geen punt, als we maar kunnen zeilen. Bij Dover aangekomen is altijd een belevenis op zich. Grote veerboten gaan op en af. Dus de kustwacht opgeroepen en wachten tot je het seintje krijg dat je door mag. Nu nog een plekje. Het is wel een klein plekje, ik kijk Hans aan zo van, gaat dit wel lukken. Het gaat allemaal prima, maar denk wel bij mijzelf, morgen er weer uit gaat niet lukken. Dat zien we morgen dan wel weer. We willen maar één ding en dat is naar het cafeetje gaan waar ze heerlijke taco’s en knoflook brood hebben. Ik sta even op Hans te wachten. Het is hier zeer druk en dat om 18:00 uur. Zie ook allemaal kraampjes en veel mensen zitten op het strand. Hoor ik nou een vliegtuig, ik kijk omhoog en ja hoor, vier vliegtuigen bij elkaar, nu snap ik ook waarom al die mensen op het strand zaten. Hans komt er aan lopen en verteld dat het een feestdag is. We krijgen een prachtige vliegshow te zien. Hiervan kan ik toch zo genieten. Indrukwekkend was het zeker. Wat een lef hebben die piloten. Als het is afgelopen, gaan we naar ons cafeetje, er was daar een feestje aan de gang. De grote zaal kon je niet in, er was iemand 40 jaar geworden. Bandje erbij en feesten maar. Wij konden buiten lekker mee genieten van de muziek, gezellig. Toch na een poosje weer verder. Er waren overal in het stadje live optredens. Paul Garry was er ook, dus genieten. Aansluitend was er een geweldig vuurwerk op het strand. Wat een prachtige afsluiting van onze dag hier. Hier hadden we niet op gerekend. Het was de kers op de taart. Moe maar voldaan gaan we terug naar de boot. Nemen nog een afzakkertje en dan ons bed in. Morgen naar Ramsgate. Welterusten.

31-08-2015 Dover

Wat een snertweer, regenen, jakkie. Ik zeg tegen Hans, dit gaat het niet worden. Een klein stukje naar Ramsgate en je bent door en door nat. Zien we alle twee niet zo zitten, dus besluiten we morgen vanuit Dover over te steken naar Den Helder. We maken de berekening hoe laat we morgen moeten vertrekken. Dit is zo’n dag van een beetje lezen, een filmpje kijken, want buiten is het niks. Einde van de dag is het iets droger geworden, dus gauw nog boodschappen gedaan voor onderweg. Aan boord lekker gegeten en bijtijds ons bed in. Morgen weer een dag.

01-09-2015 Dover – Den Helder

We hoeven ons niet echt te haasten want we moeten toch rekening houden met het getij. We moeten wel even naar de overburen toe om te vragen wanneer zij vertrekken. Wij kunnen de draai naar buiten niet maken want de buren liggen in de weg. Zij zijn echter van plan eerder dan ons te vertrekken, dus ook weer geregeld.

Mijn Sonnetje in de regen

We maken ons klaar om te vertrekken, trossen los en weer op weg naar ons thuishaven Enkhuizen. Lekker zeilweer, dus het gaat prima. Dan betrekt de lucht, de wind draait naar de verkeerde hoek zodat onze koers niet meer is te bezeilen, de golven komen van alle kanten. Voor de eerste word ik zeeziek, waardeloos. Sorry Hans, het meeste zal je nu zelf moeten doen, voel me honds beroerd.  Af en toe gaat het wel en doet Hans even een hazenslaapje. Plotseling gaat midden in de nacht alles uit, geen licht geen navigatie, niets werkt meer. Ik zie niks meer maar besef dat anderen ons dan ook niet zien, hier word ik dus niet vrolijk van. Hans vliegt naar buiten en gelijk weer naar binnen en ja hoor alles doet het weer. Bij navraag kijkt hij een beetje beschaamd, hij was op de kaartentafel in slaap gevallen en had met zijn arm de hoofdschakelaar uitgeschakeld. Dus een nieuwe regel aan boord, niet aan de kaartentafel slapen, weer wat geleerd.

02-09-2015 Dover – Den Helder

Het wordt langzaam lichter buiten, vind ik toch wel prettiger zeilen. Vanwege  de hoge golven en weinig druk in de zeilen gedurende de nacht zijn we nog steeds aan het motorzeilen. Een uurtje later stopt de motor er op eens mee. Nee wat nu weer, we zijn er bijna nog een uur of zes. Ik weet uit ervaring dat het dieselfilter verstopt zit. We zeilen met 20-25kn wind met de kust aan lager wal. Om nu het filter te verwisselen ziet Hans niet zitten. We besluiten zeilend de haven van Den Helder binnen te varen en laten daar het zeil zo snel mogelijk zakken, gaat goed komen. Mijn hart bonkt in mijn keel, op hoop van zegen. Bij de rode boei in de ingang van de haven aangekomen, eerst de motor gestart want hij loopt wel stationair. Hans rolt de fok weg en laat het grootzeil zo snel mogelijk zakken. Ondertussen stuur ik de boot richting de ingang van de jachthaven, alles moet nu in één keer goed gaan. We zien een mooi plekje, maar de eerste keer mislukt, de tweede poging is wel goed. Wat ben ik blij dat we liggen, dit was spannend. Biertje lief, lekker schatje. We komen allebei tot rust. We evalueren de situatie nog  een keer. We hadden ook de zee op kunnen gaan om dan het filter te verwisselen. Er was echter genoeg wind om tegen de stroming in te zeilen en daarbij ligt de haven in de luwte zodat met een stationair draaiende motor het aanleggen goed uitgevoerd kon worden. Aan de ene kant denk ik, je hebt mij hartkloppingen bezorgd en aan de andere kant, we hebben het wel saampjes gedaan. Stiekem toch wel trots op Hans dat hij het aandurfde met mij. Zo lekker eten en morgen het laatste stukje. Voel mij al een stuk beter. Welterusten.

03-09-2015 Den Helder - Enkhuizen

Het is vandaag donderdag, ik heb heerlijk geslapen. Eerst ontbeten en toen het filter vervangen. De  motor loopt weer als een zonnetje. Het weer ziet er dreigend uit. Als het nu nog maar even droogt blijft ben ik tevreden. Aangekomen bij de sluis kunnen we gelijk door, dat gaat vlot zo. Door de sluis, zeilen omhoog en op weg voor het laatste stukje. Gaat allemaal lekker, de buien laten we achter ons. Hoop dat het zo blijft. Valse hoop blijkt want vlak voor Enkhuizen haalt de bui ons in, balen zeg. Hans wordt nat en ik moet inwendig lachen, ik zit lekker droog in het dog house, ha, ha. Verschil moet er zijn, hij is tenslotte de schipper. We leggen de boot op onze vaste plek en kijken elkaar aan. Hebben we saampjes toch maar gedaan. Fijn gevoel dat je weer veilig in de haven ligt.

Een mooie zonsondergang ergens onderweg

We ruimen de boel aan kant. En nemen een hapje en een drankje en evalueren de tocht nog eens. Wat hebben we een leuke  vakantie gehad. Er zaten alle elementen in zoals weinig tot geen wind en veel wind, kruis zeeën, hoge golven, mooi weer, slecht weer, veel regen en toch spreek je van een heerlijke tocht, het was genieten. Aankomend wekend even bijkletsen met onze vrienden van de steiger, altijd weer gezellig. De komende maanden gaan we onze Ikinoo klaar maken voor onze wereldreis.  Er moet nog zat gedaan worden, maar we hebben gelukkig nog even.